Eliminacje do turnieju głównego Pucharu Narodów Afryki Ghana 2008 trwały od 02.09.2006 do 12.10.2007. W początkowej fazie eliminacji miały skończyć się we wrześniu, ale przeciągły się do października. Drużyny zostały podzielone na dwanaście grup. W grupach od 1 do 11 po cztery zespoły, natomiast w grupie 12, 3 zespoły. 17 sierpnia 2006 drużyna Dżibuti wycofała się z rozgrywek nie podając powodu, w wyniku czego w 1 grupie również pozostały 3 zespoły.
Do turnieju finałowego rozgrywanego w Ghanie zakwalifikuje się 12 zwycięzców grup oraz 3 drużyny z 2 miejsca z grup od 2-11.
Z grupy pierwszej awans do turnieju finałowego wywalczyła drużyna Wybrzeża Kości Słoniowej. Z trzema zwycięstwami i jednym remisem z druzyną Gabonu zajęła pierwsze miejsce w grupie.
W grupie pierwszej była rozstawiona również drużyna Dżibuti, jednak w sierpniu 2006 jeszcze przed rozpoczęciem eliminacji wycofała się z rozgrywek, nie podając powodów tej decyzji.
Rywalizacja przebiegła więc bez niespodzianek i faworyt grupy z takimi zawodnikami jak Didier Drogba, Salomon Kalou czy Kolo Toure zajęła pierwsze miejsce.
Z grupy drugiej awans do turnieju finałowego PNA wywalczył obrońca tytułu mistrzowskiego z 2006 roku Egipt. Reprezentacja Egiptu również nie przegrała meczu (trzy zwycięstwa i trzy remisy), podobnie jak w grupie 1 WKS. Pozostałe miejsca zajęły drużyny z takim samym dorobkiem punktowym. Wszystkie trzy drużyny miały po 2 zwycięstwa, 1 remis i 3 porażki. Z bilansu bramkowego najlepiej wypadła drużyna Mauretanii, która strzeliła najwięcej bramek i zarazem najwięcej straciła.
Niekwestionowanym liderem grupy 3 i oczywiście zwycięscą została drużyna Nigerii. Reprezentacja Nigerii wygrała 5 z 6 spotkań. Porażki doznała z wiceliderem grupy drużyną Ugandy 2:1 po dwóch rzutach karnych dla gospodarzy.
Niger i reprezentacja Lesotho, która w rankingu FIFA opublikowanym w maju 2006 zajęła 141 lokatę, nie miały nic do powiedzenia, wygrały tylko spotkania między soba i po jednym zremisowały zdobywając po 4 pkt.
W czwartej grupie awans do Pucharu Narodów Afryki 2008 wywalczyły drużyny Sudaniu i z drugiego miejsca reprezentacja Tunezji. Pozostałe dwie drużyny Seszele i Mauritius praktycznie się nie liczyły.
Mogło by się wydawać że faworytem grupy jest drużyna Tunezji, która to przecież 2004 wywalczyła przed własna publicznością tytuł mistrza Afryki. Jednak w tej rywalizacji "Orły Kartaginy" musiały uznać wyższośc drużyny z Sudanu i zadowolić się drugim mijscem w grupie, które jak wspomniałem i tak dają jej awans do turnieju finałowego Ghana 2008 .
Z grupy piątej, wyprzedzając Gwineę Równikową, Liberię i Ruandę awans do PNA wywalczyła jedna z najmocniejszych afrykańskich drużyn Kamerunu. Nieposkromione Lwy pewnie pokonały swoich rywali i z 15 pkt. zajęły pierwsze miejsce w grupie.
W przeszłości Kamerun czterokrotnie sięgały po złote medale Pucharu Narodów Afryki. W 2002 roku Kamerun jako trzeci po Egipcie i Ghanie w historii zespół obronił mistrzowski tytuł. Gwiazdą tamtej drużyny był Marc-Vivien Foe, który zmarł tragicznie 26 lipca 2003 roku podczas Pucharu Konfederacji we Francji.
Na boiskch Egiptu 2006 roku Kamerun miał powrócić do swoich lat świetności, jednak po raz kolejny na drodze Nieposkromionych Lwów staneła drużyna WKS i Kamerun z takimi gwiazdami jak Rigoberta Songa, Geremiego i Samuelem Eto'o musiał uznać wyższość rywala.
Z grupy szóstej awans wywalczyła drużyna Angoli, nie pozostawiając żadnych szans swoim rywalom Kenii, Erytrei i Suazi. Reprezentacja "Czarnych Antylop" po awansie do MŚ w Niemczech w 2006 roku co raz pewniej czuje się na piłkarskich salonach. W eliminacjach do tychże mistrzostw "Antylopy" odprawiły z kwitkiem Nigerię i świetowały awans oraz swój największy dotychczasowy sukces .
W poprzedniej edycji PNA rozgrywanym w Egipcie w 2006 roku, Angoli już nie poszło tak dobrze i nie zdołała wyjśc nawet z grupy. Ale nie należy lekceważyć zawodników, którzy wywalczyli w 2001 r. mistrzostwo Afryki U-20 , a dzisiaj stanowią o sile swojej reprezentacji. Na kontynencie afrykańskima Angola walczy o co raz to wyższą pozycję.
W grupie siódmej awans wywalczyła drużyna Senegalu prowadzona przez Henryka Kasperczaka, którego w czerwcu 2006 senegalska federacja zatrudniła na stanowisku selekcjonera. W tych eliminacjach Senegal zaczął ze zemiennym szczęściem, po pierwszej wygranej z Tanzanią, doznał dość niespodziewanej porażki z reprezentacją Burkina Faso 1:0. Jednak już w następnych meczach, potęga Senegal spisywała się znacznie lepiej. W 2007 roku ekipa z Senegalu przegrała tylko jedno spotkanie z Marokiem 0:3, ale jak to określił trener reprezentacji, Henryk Kasperczak - był to wypadek przy pracy.
W PNA w Egipcie w 2006 r., prowadzona przez byłego piłkarza Lwów Terangi Abdoulaye Sarra drużyna, mimo słabej postawy na początku turnieju, zdołała awansować do półfinału, gdzie po kontrowersyjnej decyzji sędziego przegrała z gospodarzami turnieju Egiptem.
Z grupy ósmej i po raz ósmy Gwinea wystartuje w Pucharze Narodów Afryki. W eliminacjach pokonała Algierię, Gambie i Rep. Zielonego Przylądka.
Drużyna najlepszy występ zaliczyła w 1976 roku, kiedy w finałowej grupie zajęli drugie miejsce zaraz za Marokiem. W poprzedniej edycji PNA reprezentacja "Syli Nationale" odpadła dopiero w ćwierćfinale po dramatycznym meczu z Senegalem 2:3. Największą gwiazdą Gwinei jest napastnik AS Saint-Etienne, Pascal Feindouno, występują w niej również tacy zawodnicy jak Fode Mansare, Pablo Thiama czy Kaba Diawara.
Z grupy 9 awans do turnieju finałowego Ghana 2008 wywalczyły dwie reprezentacje. Mali z pierwszego miejsca prowadzona przez Jeana-Francoisa Jodarai i o pkt gorsza, reprezentacja Beninu prowadzonej przez Augustina Ahouanvoebla. W drużynie Mali największą gwiazdą jest pomocnik Realu Madryt, Mahamadou Diarra. Obok niego grają, Frédéric Kanouté oraz defensywny pomocnik, Seydou Keita. Reprezentacja "Orłów" ma swoich przedstawicieli także w Premier League. Środkowy pomocnik, Mohamed Sissoko broni barw Liverpoolu, a Djimi Traoré jest środkowym obrońcą w Portsmouth. Druzyna Mali może napsuć krwi Nigerii i Wybrzeżu Kości Słoniowej z którymi zagea w grupie. Drużyna Beninu bez większych gwiazd i większego turniejowego doświadczenia. Raz awansował do turnieju głównego PNA w 2004r.
Z grupy dziesiątej awans wywalczyła drużyna Namibii, jedna ze słabszych drużyn Czarnego Lądu. Drużyna w swoich szeregach nie ma gwiazd i jest piłkarskim przeciętniakiem. Namibia dopiero w ostatniej serii spotkań eliminacyjnych zapewnili sobie awans do turnieju głównego. Zwycięstwo nad Etiopią 3:2 otworzyło drużynie szansę gry na boiskach w Ghanie.
Napewno nie bez znaczenia był fakt, że po długiej i wyczerpującej chorobie pod koniec 2007 roku zmarł Ben Bamfuchile, selekcjoner drużyny. Reprezentacja tego kraju z pewnością będzie chciała uczcić pamięć swojego szkoleniowca jak najlepszą grą.
Z grupy 11 awansowala Zambia i RPA. Najwiekszy sukces reprezentacji Zambii to wicemistrzostwo Afryki z 1994 roku. I choć nigdy nie zdołała awansować do mistrzostw świata, to od zawsze aspirowała do czołówki Czarnego Lądu. Najbliżsi sukcesu Chipolopolo byli na początku lat 90 wtedy jednak doszło do największej tragedii Afrykańskiej piłki. 27 kwietnia 1993 roku lecący do Senegalu samolot z reprezentacją Zambii na pokładzie rozbił się nad Gabonem. Z tamtej znakomitej drużyny ocalał tylko gwiazdor Kalusha Bwalya. Na turnieju w Egipcie 2006 r "Miedziane Kule" nie wyszły z grupy, ale na otarcie łez pozostało zwycięstwo nad RPA.
RPA to kolebka afrykańskiej piłki nożnej w PNA Bafana Bafana 1996 roku jako gospodarze w finale pokonali w obecności 80 tysięcy widzów i prezydenta Nelsona Mandeli Tunezję 2:0. Od tego turnieju RPA w każdej następnej edycji PNA kończyło o oczko słabiej.
W trzyosobowej 12 grupie, zwycięzcą okazała się drużyna Maroka, prowadzona przez Henri Michela. Pokonując pewnie Zimbabwe i Malawie. Po bardzo słabym występie w Egipcie 2006 r., w Ghanie "Lwy Atlasu" będą chcieli się zrewanżować. W Egipcie trafili do grupy ze zwycięzcą turnieju Egiptem i wicemistrzem, reprezentacją Wybrzeża Kości Słoniowej. Cel minimum na obecny turniej to faza pucharowa. Marokańczycy maja łatwiejszą grupę jak w Egipcie, ale po raz kolejny trafia na gospodarza. Dwa lata temu był to Egipt, teraz Ghana.